آزمون های استاندارد لوله های پلی اتیلن


عناوین آزمون های متداول و پرکاربرد استاندارد لوله های پلی اتیلن به شرح زیر است:

1_شاخص جریان مذاب (ISO 1133)
2_تعیین چگالی(ISO 1183)
3_تعیین درصد کربن (ASTM D 1603)
4_تست کشش ( BS2782-EN63-ASTM D 2412)
5_آزمون فشار هیدرواستاتیک(EN 921)
6_آزمون فشار ترکیدگی (ASTM D 1599)
7_آزمون برگشت حرارتی (ISO 2505)
8_اندازه گیری ابعاد و بررسی ظاهری لوله (ISO 11922)
9_آزمایش فشردن (ISO-4437 و  EN-12106)

 

شاخص جریان مذاب

این نوع آزمون که به نام آزمون MFI یا MFR می باشد، سرعت جریان ذوب مواد در دما و زمان ثابت مطابق با استانداردهای INSO 6980 و ISO 1133 اندازه گیری می شود تا از نتیجه بدست آمده، چگونگی رفتار مواد و سهولت فرآیند پذیری در فرآیندهای شکل دهی مختلف مشخص شود.این آزمون برای مواد اولیه (جهت تائید کیفیت مواد) و نیز بر روی محصول انجام می شود.
مقدار MFI در PP پلی پروپیلن، نباید بیش تر از ۳۰% با MFI ماده اولیه تفاوت داشته باشد و همچنین مقدار MFI در PE پلی اتیلن، نباید بیش تر از ۲۰% با MFI ماده اولیه تفاوت داشته باشد.دستگاه مورد استفاده جهت این آزمون PLASTOMETER بوده که مطابق استانداردهای مذکور طراحی و ساخته شده است
.

تعیین چگالی

 چگالی مواد اولیه وچگالی محصول به روش شناورسازی با استفاده از ترازوی دقیق و سیالی با دانسیته معین، تعیین می‌گردد. تعیین چگالی(ISO 1183) ، یک آزمایش حرفه‌ای است که به اندازه‌گیری چگالی مربوط می‌شود و در آن چگالي مواد اوليه و همچنین چگالي محصول به روش شناورسازي تعيين می شود که عدد چگالی محصول نیز  معرف کيفيت فرآيند توليد مي ‌باشد. چگالی اغلب برای پیروی از تغییرات در ساختار فیزیکی و یا ترکیب مواد پلاستیکی استفاده می‌شود.

تعیین درصد کربن

بر اساس استاندارد  ISO 6964 و ISIRI 7175-2 اندازه گیری درصد دوده و فیلر مواد اولیه و محصول نهایی و میزان کربن در مواد اولیه و محصول نهایی تعیین می شود. بدین منظور مقدار معینی از مواد اولیه، در کوره ای تا دمای ۸۰۰ درجه سانتیگراد، تحت اثر گاز نیتروژن خالص پیرولیز شده و میزان کربن به جا مانده تحت اثر اکسیژن، سوزانده می شود تا درصد خاکستر (مواد افزودنی) در نمونه اولیه تعیین می شود .درصد مجاز کربن در لوله پلی اتیلن ۲ الی ۲.۵ درصد وزنی بوده و بایستی به طور یکنواخت در سراسر آن توزیع شده باشد.
 
در مناطقی که تجمع کربن بیش از درصد مجاز باشد، تمرکز تنش به وجود خواهد آمد و لوله آسیب پذیر می گردد و در صورتیکه میزان کربن کمتر از حد مجاز باشد، استحکام لوله در برابر اشعه ماورائ بنفش خورشید کاهش خواهد یافت.
این آزمون توسط دستگاه کوره الکتریکی مطابق با استانداردهای ISIRI 7175-2 و ISO 6964 انجام می گیرد
.

تست کشش

با استفاده از دستگاه‌های تخصصی آزمایشگاهی ، خواص مکانیکی لوله های پلی اتیلن، از جمله حداکثر استحکام در برابر بار خارجی ، میزان تغییر طول در نقطه پارگی، تعیین ضریب الاستیسیته و میزان خمش تحت اثر بارهای سه نقطه ای را می توان اندازه گیری کرد و با توجه به نتایج حاصل از آزمون فوق، می توان چگونگی عملکرد محصول را در شرایط عملیات بررسی نمود.
آزمون فوق مطابـق با استانـداردهای ISIRI 6621 و ASTM D638 و ISO 6259 انجام می گیرد.

آزمون فشار هیدرواستاتیک

به منظور بررسی استحکام محصول در برابر فشارهای هیدرواستاتیکی، این آزمون انجام می پذیرد.
در این آزمایش نمونه های تحت فشار داخلی ثابتی قرار داده می‌شوند. نمونه هاي لوله پس از غوطه ور شدن در حوضچه آب با توجه به سايز لوله و نوع مواد اوليه در دماي 20 درجه سانتيگراد به مدت 100 ساعت و يا 80 درجه سانتيگراد به مدت 165 ساعت و يا 80 درجه سانتيگراد به مدت 1000 ساعت، تحت فشار داخلي ثابتي قرار داده مي‌شوند.پیدایش هرگونه نقص در نمونه ها (ترکیدگی، بادکردگی، تورم موضعی، نشتی و ترک های مویی) به معنای مردود بودن محصول می‌باشد.آزمون فوق جهت آزمایش کلیه لوله ها، شیرآلات، اتصالات، مقسم ها و کمربندها مطابق با استانداردهایINSO 14474, ISIRI 3664, INSO 14427 ISIRI 8996  می باشد
.

آزمون فشار ترکیدگی

در اين نوع  آزمون، نمونه هاي لوله در حوضچه اي با دماي ثابت 23 درجه سانتيگراد شناور شده سپس تحت اثر فشار داخلي افزاينده قرار مي گيرد، به گونه اي که در طي زمان 60 الي 70 ثانيه، دچار تورم  ترکیدگی می شود.لوله‌اي که بامواد مرغوب و فرايند صحيح توليد شده باشد دچار تغيير شکل پلاستيکي شده و باد مي کند و سپس به صورت نوک منقاري دچار ترکيدگي مي شود، در اين حالت مقطع شکست عمود بر محور طولي لوله مي باشد.لوله اي که بدون بادکردگي دچار ترکيدگي و يا شکاف طولي گردد غير قابل مصرف مي باشد.

آزمون برگشت حرارتی

در اين آزمون نمونه‌هاي به طول تقريبي 30 سانتي متر را درون آوني، با سيرکولاسيون هواي داغ(2+110) درجه سانتيگراد به مدت يک الي سه ساعت (با توجه به ضخامت جداره لوله) قرار داده و پس از سرد شدن به گونه اي است که طول لوله، کمتر از حالت اوليه در دماي نرمال خواهد شد، که اين رفتار در لوله هاي نصب شده مي‌تواند منجر به تغيير در گردي لوله گردد.

اندازه گیری ابعاد و بررسی ظاهری لوله

لوله های پلی اتیلن باید عاری از هرگونه ناصافی (داخلی و سطحی) و خلل و فرج عمیق باشند فرورفتگی های جزئی به شرط آنکه ضخامت را تا کمتر از حد مجاز کاهش ندهند، قابل چشم پوشی می باشد.
تعیین دقیق ضخامت جداره لوله، با استفاده از کولیس های کالیبره در مقطع برش و ضخامت سنج اولتراسونیک در طول یک شاخه لوله.
قطر خارجی لوله با استفاده از نوارهای فلزی مدرج (سیکرومتر) و در طول یک شاخه از لوله، اندازه گیری شده و مقدار متوسط آن، گزارش می گردد.
طبق استاندارد میزان تغییر شکل در مقطع لوله و خارج شدن از گردی (OVALITY) پس از تولید لوله اندازه گیری می شود، حد مجاز این نواسانات با توجه به قطر خارجی لوله مشخص می شود.
لازم به توضیح است که لوله پلی اتیلن به دلیل ماهیت انعطاف پذیر خود، به هنگام حمل و نقل و نصب دچار تغییر شکل می گردد که این حالت پس از انجام عملیات اتصال رفع شده و در مراحل بعد، پس از کارگزاری و حرکت سیال در داخل لوله و اعمال فشار، کاملا” به شکل اولیه خود باز می گردد
.

آزمایش فشردن

در این آزمون نمونه هایی به طول ۸ برابر قطر اسمی لوله تهیه و به مدت ۱۰ ساعت در آب صفر درجه قرار داده می شود. پس از فشرده شدن لوله مذکور توسط دستگاه SQUEEZER، به مدت ۱ ساعت توسط دستگاه RE-Rounding به حالت اولیه بر می گردد. سپس با بسته شدن دو سر لوله توسط کپ به مدت ۱۰۰۰ ساعت در دمای ۸۰ درجه سانتیگراد تحت فشار ۸ بار قرار می گیرد. طبق استاندارد فوق نباید کوچکترین خللی در لوله ایجاد شود.

Copy Right 2018 - 2020 Design By Moeinnet Group